“UIA 2005 İstanbul” Konuklar İçin Ne İfade Ediyor?
YAPI, UIA 2005 İstanbul Kongresi’nin davetli konuşmacılarına, kongreden hemen önce görüşlerini sordu.
YAPI, UIA 2005 İstanbul Kongresi’nin davetli konuşmacılarına, kongreden hemen önce görüşlerini sordu: “UIA 2005 Istanbul Kongresi’nden beklentileriniz nelerdir, kongrenin teması olan ‘Kentler - MimarlıkLarın Pazaryeri’ size ne ifade ediyor, İstanbul ve kongrenin İstanbul’da yapılmasıyla ilgili neler düşünüyorsunuz?”
Cengiz Bektaş
UIA Toplantısının İstanbul’da olması tarihsel bir şans...
Bunu sağlayanlara, yalnızca Türkiye adına değil, bütün dünya mimarları, özellikle üçüncü dünya adına teşekkür ediyorum.
Yoksullarla varsılların temas noktasıdır İstanbul. Doğuyla batının... Doğarken böyle doğdu...
Doğunun daha “istila” edilememiş son kalesidir.
Buradaki buluşma her iki yana da bir şeyler öğretecek, bir şeyleri en azından duyumsatacak umudundayım.
Kongreden beklentim, mimarlara bütün dünya toplumu için ama, özellikle yoksullar için de çalışma sorumluluğunu duyumsatması.
Yukarıdaki yanıtlarım “Mimarlığın Pazar Yeri” başlığına neden karşı olduğumu da açıklıyor sanırım. Tüketim toplumuna, “para”ya hizmetçilik eden mimarlık çağımıza bir şey katmıyor. “Pazar yeri” sözü, mimarın işini de “pazar”lık çizgisine indirmiyor mu?
Denise Scott Brown
Aynı zamanda kent plancısı olan bir mimar olarak kentlerle mimariyi bütünleştirmek benim günlük işim. Bu aynı zamanda benim hayatıma anlam katan bir iş. Bunu hiç gitmediğim ama görmeyi çok istediğim Türkiye’de İstanbul’da yapmaksa benim için eşsiz bir deneyim olacak.
Bir kent planlamacısı olarak hem bölgesel, hem de felsefik anlamda pazar yerlerini bir çok bağlamda değerlendiriyorum. Mimari bir eğitmen ve aynı zamanda çoğunlukla müşterisi üniversiteler olan bir uygulamacı olarak “akıl pazarı” fikri beni meraklandırıyor. Konferansın teması olan “grand bazaar” belli kültür gruplarına atıfta bulunuyor. Bunları bir araya getirdiğimizde UIA 2005’i mimari düşüncenin pazar yeri olarak görüyorum. Burada, pek çok farklı ulustan gelen mimarlar Türk kültürü ve İstanbul mimarisiyle ilgili karşılıklı fikir alışverişlerinde bulunacak.
Ben mimarlık ve kent konuları arasındaki geniş alanda çalışma fırsatı buldum, pek çok yerde yaşadım pek çok yere seyahat ettim ve birçok mimarla tanışma fırsatım oldu. Kendi topraklarından ayrılan seyahat eden, çalışan ve farklı insanlarla tanışan biz mimarlar pek çok ortak noktaya sahibiz. Dünya çapında bir aile gibiyiz.
Charles Correa
Ben Hindistan şehirlerine inanıyorum. Çünkü Bombay, Delhi, Kalküta, Madras ve ülke çapındaki bunun gibi yüzlerce küçük şehir ve kasabadan metropole gelen doktorlar, hemşireler, avukatlar, yöneticiler ve mühendisler gelişmemiz için gereken ustalıkları yaratıyorlar.
Kentler umut merkezleridir. Çoğu kez bizler kentlere kendi ilgi alanlarımız açısından bakarız. Ve yalnızca eksiklikleri ve başarısızlıkları görürüz. Ama milyonlarca göçmen -bizim sistemimize dahil olmayan zavallı göçmenler- için kentler tek umuttur. Daha iyi bir geleceğe tek geçiş yoludur.
Kentler ekonomik büyümenin makineleridir. Düzgün bir şekilde, hakkıyla yönetildiğinde fazladan fonlar yaratılabilir. Böylece yalnızca kendi gelişimini değil çevresindeki kırsal alanları da sübvanse edebilir.
Şimdi Hindistan’daki kentlerimizin gerçekten paha biçilmez olduğunu anlamanın zamanı. Pencap’taki buğday tarlaları veya Bihar’ın kömür madenlerinde olduğu gibi kentlerimiz de bizim ulusal değerlerimizin en önemli, en can alıcı bölümleridir.
Zvi Hecker
Bizler kentlerimizin gittikçe güzelleşmesi gerekirken daha çirkinleştiği gerçeğine gözlerimizi kapatıyoruz. Nüfus artışı durdurulamazsa kirliliğin artacağı, ve doğanın ve mimarinin tahribinin süreceği gerçeğine de gözlerimizi kapatıyoruz. Katılımcıların, yüzleşmek istemediğimiz bu gerçekleri İstanbul’daki UIA kongresinde de görmelerini beklemiyorum.
Sumet Jumsai
Burası olgun yaştaki mimar kuşağı için düşüncelerini dile getirmek ve genç kuşağa esin vermek için bir forum olmalı. UIA yöneticileri için: küreselleşme ve WTO (World Trade Organization) ışığında izlenmesi gerekecek çok şey var. Yeni mezun olanlar ve öğrenciler; esin kaynaklarınız olan primadonnalarla bütünleşmeye çalışın. Benim gençlere mesajımsa şu olacak: kendiniz olun, öğrenin ve ilham alın, ama önemli olan bunu kendinizi sınırlamadan yapın, çünkü dünya daha doğrusu yaşam yalnızca siyah ve beyazdan oluşmuyor ve dogmalarla kurtulmuyor.
“Mimarlıkların pazar yeri” günümüzdeki ya da çağdaş düşünme tarzı olan “her şey kuralsızdır”ı öneriyor.
Bu, (şans eseri olarak küçük çapta bir canlanma sürecine giren) 1950’lerin sonu ve 60’ların başına karşı bir tepkidir. Bu nedenle çağdaş sanat ve felsefe ile ilintidir. Fransızlar büyük olasılıkla buna şöyle yanıt verecekler: *Plus ça change, ça devient la même chose” (Ne kadar çok değişirse, o kadar aynı olur).
Ama şu Latince deyiş bunu tam anlamıyla özetliyor: “Fuit ut es; erit ut sum” (Ben sendim; sen de ben olacaksın). Bu, tarihteki, mimarlıktaki ya da öteki konulardaki her dönemin ikilemi ve bütün mimari propagandacıların ve liderlerin kaderidir.
Kengo Kuma
Temmuz’daki UIA 2005 İstanbul kongresine konuşmacı olarak katılmak benim için büyük bir onur. Bana göre, doğuyla batının, Avrupa’yla Asya’nın buluştuğu heyecan verici bir “megalopolis” olan İstanbul bu yılki UIA kongresi için olağanüstü bir seçim.
Batı üniversitelerinde de (Columbia, New York) öğrenim görmüş Japon bir mimar olarak, doğu ve batı mimarisini ve kentlerini karşılaştırmak meslek yaşamımda her zaman anahtar bir öğe olmuştur. Her ikisinin saf bileşiminden çok, bir kenti şekillendirmenin Japonlara özgü ilkelerini batı yarımküresindeki kentlere uygulamak bana her zaman ilginç ve umut verici gelmiştir. Japon şehirlerinin parçalardan bütüne doğru gelişirken, Avrupa şehirlerin bütünden parçalara doğru geliştiğine inanırım. Zıt karakterdeki Avrupa kenti ile Asya kentinin oldukça zıt karakterleri üzerine çalışan ve onları kıyaslayan benim için Avrupa’yla Asya’nın kesiştiği yerdeki İstanbul, eşi benzeri olmayan, ilginç bir şehir. Bu heyecan verici kongrede konuşmayı ve öteki bütün sesleri duymayı sabırsızlıkla bekliyorum.
Haberin devamına ekten ulaşabilirsiniz.
Cengiz Bektaş
UIA Toplantısının İstanbul’da olması tarihsel bir şans...
Bunu sağlayanlara, yalnızca Türkiye adına değil, bütün dünya mimarları, özellikle üçüncü dünya adına teşekkür ediyorum.
Yoksullarla varsılların temas noktasıdır İstanbul. Doğuyla batının... Doğarken böyle doğdu...
Doğunun daha “istila” edilememiş son kalesidir.
Buradaki buluşma her iki yana da bir şeyler öğretecek, bir şeyleri en azından duyumsatacak umudundayım.
Kongreden beklentim, mimarlara bütün dünya toplumu için ama, özellikle yoksullar için de çalışma sorumluluğunu duyumsatması.
Yukarıdaki yanıtlarım “Mimarlığın Pazar Yeri” başlığına neden karşı olduğumu da açıklıyor sanırım. Tüketim toplumuna, “para”ya hizmetçilik eden mimarlık çağımıza bir şey katmıyor. “Pazar yeri” sözü, mimarın işini de “pazar”lık çizgisine indirmiyor mu?
Denise Scott Brown
Aynı zamanda kent plancısı olan bir mimar olarak kentlerle mimariyi bütünleştirmek benim günlük işim. Bu aynı zamanda benim hayatıma anlam katan bir iş. Bunu hiç gitmediğim ama görmeyi çok istediğim Türkiye’de İstanbul’da yapmaksa benim için eşsiz bir deneyim olacak.
Bir kent planlamacısı olarak hem bölgesel, hem de felsefik anlamda pazar yerlerini bir çok bağlamda değerlendiriyorum. Mimari bir eğitmen ve aynı zamanda çoğunlukla müşterisi üniversiteler olan bir uygulamacı olarak “akıl pazarı” fikri beni meraklandırıyor. Konferansın teması olan “grand bazaar” belli kültür gruplarına atıfta bulunuyor. Bunları bir araya getirdiğimizde UIA 2005’i mimari düşüncenin pazar yeri olarak görüyorum. Burada, pek çok farklı ulustan gelen mimarlar Türk kültürü ve İstanbul mimarisiyle ilgili karşılıklı fikir alışverişlerinde bulunacak.
Ben mimarlık ve kent konuları arasındaki geniş alanda çalışma fırsatı buldum, pek çok yerde yaşadım pek çok yere seyahat ettim ve birçok mimarla tanışma fırsatım oldu. Kendi topraklarından ayrılan seyahat eden, çalışan ve farklı insanlarla tanışan biz mimarlar pek çok ortak noktaya sahibiz. Dünya çapında bir aile gibiyiz.
Charles Correa
Ben Hindistan şehirlerine inanıyorum. Çünkü Bombay, Delhi, Kalküta, Madras ve ülke çapındaki bunun gibi yüzlerce küçük şehir ve kasabadan metropole gelen doktorlar, hemşireler, avukatlar, yöneticiler ve mühendisler gelişmemiz için gereken ustalıkları yaratıyorlar.
Kentler umut merkezleridir. Çoğu kez bizler kentlere kendi ilgi alanlarımız açısından bakarız. Ve yalnızca eksiklikleri ve başarısızlıkları görürüz. Ama milyonlarca göçmen -bizim sistemimize dahil olmayan zavallı göçmenler- için kentler tek umuttur. Daha iyi bir geleceğe tek geçiş yoludur.
Kentler ekonomik büyümenin makineleridir. Düzgün bir şekilde, hakkıyla yönetildiğinde fazladan fonlar yaratılabilir. Böylece yalnızca kendi gelişimini değil çevresindeki kırsal alanları da sübvanse edebilir.
Şimdi Hindistan’daki kentlerimizin gerçekten paha biçilmez olduğunu anlamanın zamanı. Pencap’taki buğday tarlaları veya Bihar’ın kömür madenlerinde olduğu gibi kentlerimiz de bizim ulusal değerlerimizin en önemli, en can alıcı bölümleridir.
Zvi Hecker
Bizler kentlerimizin gittikçe güzelleşmesi gerekirken daha çirkinleştiği gerçeğine gözlerimizi kapatıyoruz. Nüfus artışı durdurulamazsa kirliliğin artacağı, ve doğanın ve mimarinin tahribinin süreceği gerçeğine de gözlerimizi kapatıyoruz. Katılımcıların, yüzleşmek istemediğimiz bu gerçekleri İstanbul’daki UIA kongresinde de görmelerini beklemiyorum.
Sumet Jumsai
Burası olgun yaştaki mimar kuşağı için düşüncelerini dile getirmek ve genç kuşağa esin vermek için bir forum olmalı. UIA yöneticileri için: küreselleşme ve WTO (World Trade Organization) ışığında izlenmesi gerekecek çok şey var. Yeni mezun olanlar ve öğrenciler; esin kaynaklarınız olan primadonnalarla bütünleşmeye çalışın. Benim gençlere mesajımsa şu olacak: kendiniz olun, öğrenin ve ilham alın, ama önemli olan bunu kendinizi sınırlamadan yapın, çünkü dünya daha doğrusu yaşam yalnızca siyah ve beyazdan oluşmuyor ve dogmalarla kurtulmuyor.
“Mimarlıkların pazar yeri” günümüzdeki ya da çağdaş düşünme tarzı olan “her şey kuralsızdır”ı öneriyor.
Bu, (şans eseri olarak küçük çapta bir canlanma sürecine giren) 1950’lerin sonu ve 60’ların başına karşı bir tepkidir. Bu nedenle çağdaş sanat ve felsefe ile ilintidir. Fransızlar büyük olasılıkla buna şöyle yanıt verecekler: *Plus ça change, ça devient la même chose” (Ne kadar çok değişirse, o kadar aynı olur).
Ama şu Latince deyiş bunu tam anlamıyla özetliyor: “Fuit ut es; erit ut sum” (Ben sendim; sen de ben olacaksın). Bu, tarihteki, mimarlıktaki ya da öteki konulardaki her dönemin ikilemi ve bütün mimari propagandacıların ve liderlerin kaderidir.
Kengo Kuma
Temmuz’daki UIA 2005 İstanbul kongresine konuşmacı olarak katılmak benim için büyük bir onur. Bana göre, doğuyla batının, Avrupa’yla Asya’nın buluştuğu heyecan verici bir “megalopolis” olan İstanbul bu yılki UIA kongresi için olağanüstü bir seçim.
Batı üniversitelerinde de (Columbia, New York) öğrenim görmüş Japon bir mimar olarak, doğu ve batı mimarisini ve kentlerini karşılaştırmak meslek yaşamımda her zaman anahtar bir öğe olmuştur. Her ikisinin saf bileşiminden çok, bir kenti şekillendirmenin Japonlara özgü ilkelerini batı yarımküresindeki kentlere uygulamak bana her zaman ilginç ve umut verici gelmiştir. Japon şehirlerinin parçalardan bütüne doğru gelişirken, Avrupa şehirlerin bütünden parçalara doğru geliştiğine inanırım. Zıt karakterdeki Avrupa kenti ile Asya kentinin oldukça zıt karakterleri üzerine çalışan ve onları kıyaslayan benim için Avrupa’yla Asya’nın kesiştiği yerdeki İstanbul, eşi benzeri olmayan, ilginç bir şehir. Bu heyecan verici kongrede konuşmayı ve öteki bütün sesleri duymayı sabırsızlıkla bekliyorum.
Haberin devamına ekten ulaşabilirsiniz.
0 Yorum
Yorum Yap